2010 yapımı 'I'm Still Here', Joaquin Phoenix'un oyunculuk kariyerini aniden bırakıp çıraklık aşamasındaki bir rapçi olma yolculuğunu belgeleyen, türleri aşan bir filmdir. Yönetmen koltuğunda Phoenix'in kayınbiraderi Casey Affleck oturur. Film, belgesel ile kurmaca arasındaki çizgiyi kasıtlı olarak bulanıklaştırarak, izleyiciyi Phoenix'in gerçekten bir kariyer değişikliği mi yaptığı yoksa karmaşık bir performans sanatı projesinin mi parçası olduğu konusunda sorgulamaya iter. Bu belirsizlik, filmin en çarpıcı ve tartışma yaratan yönünü oluşturur.

Phoenix'in performansı, ister gerçek ister kurgusal olsun, iz bırakıcıdır. Sakalı, dağınık görünümü ve sıklıkla kaotik olan davranışlarıyla, sanatçı kimliğini yeniden keşfetme çabasındaki bir adamın çıplak ve rahatsız edici bir portresini sunar. Film, şöhretin yalnızlığı, medyanın açgözlülüğü ve kimlik arayışı gibi temaları, bazen komik bazen de hüzünlü bir dille ele alır. Müzik sahneleri ve stüdyo kayıtları, Phoenix'in bu yeni sanatsal ifade biçimine olan -gerçek veya performatif- tutkusunu yansıtır.

'I'm Still Here', geleneksel bir anlatı yapısı sunmaz; daha çok, bir adamın kamu gözü önünde çöküşünün veya yeniden doğuşunun parçalı bir kolajıdır. Affleck'in yönetmenliği, samimi ve bazen rahatsız edici derecede yakın çekimlerle, izleyiciyi Phoenix'in dünyasına çeker. Film, şöhret kültürünü ve medyanın onu nasıl şekillendirdiğini sert bir şekilde eleştirir. Eğer sınırları zorlayan, izleyiciyi pasif alıcı olmaktan çıkarıp aktif bir yorumcu konumuna iten, düşündürücü ve provokatif bir deneyim arıyorsanız, bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Sanat, gerçeklik ve performans arasındaki ilişkiye dair benzersiz bir bakış açısı sunar.