Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşasını ele alıyor. Film, boşanmış ve orta yaş krizindeki televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hikayesini anlatır. Isaac, genç bir kız olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkarken, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile beklenmedik bir şekilde yakınlaşır. Bu dörtlü ilişki ağı, aşk, entelektüellik, sadakatsizlik ve kent hayatının getirdiği yalnızlık temalarını işler.

Woody Allen'ın keskin diyalogları ve karakter gelişimleri filmi güçlü kılan unsurlardır. Diane Keaton, entelektüel ve kararsız Mary rolünde unutulmaz bir performans sergilerken, genç Mariel Hemingway'in naif ve bilge Tracy'si filmin duygusal ağırlık merkezidir. Gordon Willis'in siyah-beyaz sinematografisi, New York'u bir karakter gibi sunarak filmin romantik ve melankolik atmosferini destekler.

Manhattan, sadece bir romantik komedi değil, aynı zamanda yetişkinlik, sorumluluklar ve insan ilişkilerinin incelikleri üzerine düşündüren bir dramdır. Gershwin'in müzikleriyle bezeli bu film, izleyiciyi 1970'lerin New York'una götürürken, evrensel duygulara dokunur. Oyunculuklar, yönetmenlik ve senaryo açısından döneminin en iyi örneklerinden biri olan Manhattan, sinema tarihinde klasikleşmiş bir yere sahiptir ve her film severin izlemesi gereken bir başyapıttır.