2021 yapımı 'We're All Going to the World's Fair', dijital çağın yalnızlığını ve internetin karanlık labirentlerinde kaybolma hissini benzersiz bir şekilde ele alan bir film. Yönetmen Jane Schoenbrun'in imzasını taşıyan bu eser, geleneksel korku ögelerinden ziyade psikolojik gerilim ve atmosferik bir gizem sunuyor. Film, tavan arasındaki odasında sürekli ekran karşısında olan genç Casey'nin (Anna Cobb) hikayesini takip ediyor. Casey, 'World's Fair' adlı viral bir çevrimiçi korku oyununa katılır. Bu oyun, katılımcıların kendilerinde garip değişimler olduğunu iddia etmelerini ve bu süreci videolarla belgelemelerini içerir. Casey'nin oyuna dalmasıyla birlikte, gerçeklik ile sanal alem arasındaki çizgi giderek bulanıklaşmaya başlar.

Anna Cobb, ilk uzun metrajlı filminde sergilediği performansla dikkat çekiyor. Kamera karşısındaki doğallığı ve yalnız, savunmasız bir genç kızı inandırıcı şekilde canlandırması, filmin etkisini güçlendiren en önemli unsurlardan. Film, özellikle internet kültürü, asosyallik ve kimlik arayışı gibi modern temaları işliyor. Yönetmen Schoenbrun, loş ışıklar, durgun çekimler ve minimal müzik kullanımıyla rahatsız edici ve melankolik bir atmosfer yaratmayı başarıyor. Seyirciyi, Casey'nin zihninin içine çekiyor ve onunla birlikte bu belirsiz ve ürkütücü yolculuğa çıkmaya zorluyor.

'We're All Going to the World's Fair', jump-scare'lara dayanan geleneksel korkulardan uzak duruyor. Bunun yerine, izleyicide uzun süre kalacak bir tedirginlik ve kaygı hissi yaratıyor. İnternetin yalnız bireyler üzerindeki etkisini ve sanal dünyaların gerçek kimliğimizi nasıl şekillendirebileceğini sorguluyor. Yavaş tempolu anlatımı ve açık uçlu sonuyla bazı izleyicileri tatmin etmeyebilir, ancak farklı bir korku deneyimi arayanlar ve bağımsız sinemanın sınırlarını zorlayan filmlerden hoşlananlar için kesinlikle izlenmeye değer bir yapım. Dijital çağın getirdiği yabancılaşmayı anlatan bu film, unutulması zor bir iz bırakıyor.