2016 yapımı Jackie, yönetmen Pablo Larraín'in kamerasından, Amerikan tarihinin en trajik olaylarından biri olan Başkan John F. Kennedy suikastının ardından First Lady Jacqueline Kennedy'nin (Natalie Portman) yaşadığı şoku, yası ve mirasını koruma mücadelesini samimi ve sarsıcı bir dille perdeye taşıyor. Film, olaydan hemen sonraki günlerde, Jackie'nin kocasının cenazesini düzenlerken, çocuklarını teselli etmeye çalışırken ve bir gazeteciye (Billy Crudup) verdiği röportaj aracılığıyla kamuoyu nezdinde Kennedy mirasını nasıl şekillendirdiğini paralel zaman dilimlerinde işliyor. Natalie Portman'ın fiziksel ve duygusal dönüşümle sunduğu performans, seyirciyi karakterin iç dünyasına doğrudan götürerek filmin belkemiğini oluşturuyor ve ona En İyi Kadın Oyuncu dalında Oscar adaylığı getirdi. Peter Sarsgaard'ın Robert Kennedy, Greta Gerwig'nin Nancy Tuckerman ve John Hurt'un Rahip rolündeki destekleyici performansları da filmin dokusunu güçlendiriyor. Larraín, geleneksel biyografi kalıplarının dışına çıkarak, bir belgesel titizliği ve deneysel bir anlatımla, tarihsel bir figürün kamera arkasındaki insani çöküşünü ve direncini gözler önüne seriyor. Mica Levi'nin tansiyonu hiç düşürmeyen minimalist müzikleri ve Stéphane Fontaine'nin yakın planlara odaklanan görsel yönetimi, filmin kasvetli ve içe dönük atmosferini tamamlıyor. Jackie, sadece bir First Lady portresi değil, aynı zamanda yas, travma, kamusal imaj ile özel acı arasındaki çatışma ve tarihi yeniden yazma gücü üzerine derinlemesine düşündüren, izleyiciyi sarsan bir karakter çalışması. Tarihe ve güçlü kadın hikayelerine ilgi duyanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.